ყოველგვარი აღწერა რაიმე მიზანს ემსახურება და მას მიმართავენ იმდენად, რამდენადაც იგი საჭიროა ზემოაღნიშნულის განსახორციელებლად.
მაგ საკლასო ოთახის აღწერა შეძლება სხვადასხვა მიზნით. შეიძლება აღვწეროთ საკლასო ოთახი იმ მიზნით, რათა გამოვარკვიოთ, თუ რამდენად ასრულებს იგი თავის დანიშნულებას; რამდენად აკმაყოფილებს იგი სწავლების ჰიგიენის პირობებს(აქვს თუ არა მოსწავლეთა რიცხვისათვის საკმარისი სივრცე, სინათლე; შესაძლებელი ხდება თუ არა მის კედლებზე საკმაო რაოდენობის სასწავლო ნივთების, ვთქვათ, რუკების, დაფის და სხვათა მოთავსება და ა.შ)
რომელიმე ავადმყოფობის დამახასიათებელი თვისებების და მსვლელობის აღწერა ხდება მისი შესწავლისა და განკურნების მიზნით.
აღწერას, ჩვეულებრივ, ვიწყებთ საგნის დამახასიათებელი გარეგნული ნიშნების შესწავლით. არ კმარა მხოლოდ დამახასიათებელი ნიშნების ჩამოთვლა, უნდა ავხსნათ იმ ნიშნების წარმოშობის მიზეზები და დანიშნულება.
აღწერის შემდეგი საფეხური იქნება შთაბეჭდილების გამოხატვა, რასაც აღსაწერი საგანი ახდენს, განსაკუთრებით კი შეფასება იმისა, რასაც აღვწერთ.
პრაქტიკული დასკვნის გამოტანა იმ საგნის მნიშვნელობის შესახებ, რისი აღწერაც ჩვენ მოვახდინეთ. აღწერაში მოცემული ნიშნები აუცილებლად უნდა შეეფერებოდეს სინამდვილეს. არასაკმარისი სისრულე ამცირებს აღწერის შემეცნებით მნიშვნელობას.


